تازههای پرستاری درمراقبتهای ویژه نوزادان

رشد و تکامل نوزاد: وجود عوامل محرک بیرونی حتی در صورت عدم وجود تماس مستقیم می تواند باعث افزایش قدرت انطباق پذیری و واکنش مناسب شود تا سطح اضطراب و هیجان نوزاد را کاهش دهد. عوامل مختلفی هستند که باعث کاهش نتایج مورد انتظار ما از روند رشد و تکامل نوزادان نارس می گردد که شامل سن جنینی نوزاد در زمان تولد، داروهای تزریقی و مشکلات ناشی از بیماری میباشد. با این وجود 2 عامل عمده ممکن است فقدان محرک حسی باشد که قبل از یک تولد زود هنگام در داخل رحم اتفاق نیافتاده است و علاوه بر این انواع محرکهایی که توسط نوزادان پره مچور در بخش NICU تجربه شده اند می بشاد.

فرآیند تحریک در طول زندگی جنینی: در محیط داخل رحمی، تحریک مناسب و منظم، می تواند ناشی از فعالیت مادر، چرخه هورمونی و اصواتی باشد که از طریق پوست می رسد و همین طور نیروی جنبیشی که از طریق مایع و کیسه آمنیوتیک به جنین منتقل میشود باشد یکی از تجربیات مکرر برای جنین، می تواند مواجه مداوم و تناوب جنین در برابر صدای مادر باشد. صدای مادر به ندرت می تواند برای جنین ترسناک به نظر آید و یکنواختی و طرح آهنگین آن برای جنین، آرام بخش است وجود این عوامل محرک برای میزان واکنش نوزاد صداهای بعد از زایمان، حیاتی هستند . صدای مادر هر چند توسط آمینوتیک و بافت بدن مادر فیلتر میشود ولی توسط جنین شنیده میشود. نتایج تحقیقات و بررسی های انجام شده برروی طیف های مختلف اصوات فرستاده شده به داخل رحم نشان از اثبات خصوصیات آکوستیک (پخش صدا) رحم دارد. صدای مادر به خاطر ماهیت فرکانس پائین آن از راه داخل رحم با حداقل افت قدرت امواج به جنین می رسد. که این اولین صدای قابل دریافت توسط سیستم شنوایی نوزاد را تشکیل میدهد صداهای بیرونی به خصوص آنهایی که شبیه صداهای مادر از فرکانس پانین برخوردارند، نقش مهمی در تقویت دستگاه شنوایی جنین ایفا می کنند. دیده شده که مهم عکس العملهای رفتاری و مهم عکس العملهای فیزیولوژیکی توسط جنین ثبت شده است. پخش مکرر صداها برای جنین که از نظر فرکانس و نحوه پخش آن شبیه به صدای انسان باشد به نوزادان در تشخیص و تمیز صداهای مادر از صدای دیگران کمک میکند.

محرکهای حسی در بخش NICU:

رشد و تکامل طبیعی سیستم حسی نوزاد در طول دوره های رشد مغز، نیازمند عوامل تحریک کننده میباشد یک نوزاد نارس، اصولاً روند تغییر و تکامل دستگاه عصبی اش کامل نیست در بخش NICU این عوامل محرک حسی که به صورت مداوم، منظم و یا شبیه به محرکهایی که برای رشد طبیعی نوزاد باید وجود داشته باشد وجود ندارد. عوامل محرک موجود در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان NICU ممکن است با مسیر شد مغز نوزاد نارس تداخل داشته باشد و حتی در روند رشد نوزاد دخالت کند. مطالعات و مشاهدات تجربی انجام شده برروی نوزادان نارس حاکی از آن است که روند رشد و تکامل کلامی این نوزادان با تاخیر و اختلال صورت می گیرد و آنچه به طور واضح مورد فراموشی قرار می گیرد ایجاد عوامل محرک حسی مناسب در جهت پیشگیری از نقصان رشد دستگاه حسی نوزادان نارس است یک سیستم مراقبتی و حمایتی پیشرفته در بخش NICU در چند مرکز مختلف با موفقیت استقرار یافته و توانسته از بروز عوامل ضرب و هیجان زا برای نوزادان نارس جلوگیری کند در این الگو تاکید به کنترل سر و صدا، نور، وضعیت مناسب نوزاد و الگوی مراقبتی مناسب براساس وضعیت نوزاد صورت گرفته است یک عامل محرک مناسب برای نوزاد مثل صدای مادرانه به نوزادان در جهت تطابق با محیط غیرمتعارف NICU کمک خواهد کرد. اساس و کاربردهای نظریه ای آن: اساس تئوری این مطالعه نشات گرفته از علم رشد و تکامل است با یک نگرش کلی به روند رشد انسان در می یابیم که سیستم های مغزی، بیولوژیکی و رفتاری در فرآیند تکامل انسان با محیط تکامل می یابد و این تعاملات هستند که روی رشد و تکامل افراد تاثیر می گذارند. علم رشد و تکامل است که وضعیت پیچیده و دینامیک رشد را تشخیص داده و اهمیت تغییر را در گذشت زمان، مشخص می سازد. میزان پاسخ به محرک شنیداری بستگی به عملکرد هوش کودک در سن 8 سالگی اش دارد.

پاسخ های نوزاد پره ترم سالم به نوای صدای مادر:

این مطالعه در حال بررسی و مرور طرحهای معین شده، رفتارهای آزمایش شده و پاسخ های فیزیولوژیک نوزادان پره مچور به نوای صدای مادر می باشد. پانزده نوزاد پره مچور 31-34w stable و تحت کنترل آنها مانیتور میشوند و نوار ویدئویی 3 بار در روز برای 3 روز متوالی در طول اولین هفته زندگی آنها گذاشته شد. تفاوت خاصی در ضربان قلب و اشباع اکسیژن آنها د ر طول شرایط و مطالعه کشف نشد مفروضات رفتاری، فعالیتهای حرکتی کمتر و بیداری و هوشیاری بیشتری را ابراز کردند. هنگامیکه نوای صدای مادر را می شنیدند بعضی از اثرات را روی نوزادان با شرایط یکسان اظهار می کردند رفتارهای  مورد  توجه مانند باز نگه داشتن چشم و حرکات صورت خیلی مهم بودند. دیسترس مختصری در طول مطالعه مشاهده شد به طوری که ضربان قلب و اشباع اکسیژنی پایدارتری نشان داده شد و همچنین عدم وجود رفتارهایی مثل: لرزش، کاهش تون عضلات یا کاهش رنگ. نتایج این مطالعه اولیه، نشان داد که نوزادان پره مچور قادر هستند که به نوای صدای مادیشان توجه کننده بیشتر نوزادان تازه متولد شده در تماس فیزیکی نزدیک با مادرشان هستند و حرکات تحریکی منظم و سخن گفتن متناوب در طول پیشرفت زندگی جنینی تا بعد از تولد ادامه می یابد. نقش مادران در سازماندهی سیستمیک در نوزادان پره مچور تازه متولد شده نسبت به نوزادان ترم بسیار متفاوت است زیرا نوزادان پره مچور، تجربه تماس مداوم با مادرشان را در ساعتهای اولیه زندگی ندارند. مدارکی وجود دارد که صدای مادر می تواند بعنوان یک محرک مهم برای نوزادان پره مچور در NICU باشد با این وجود صدای مادر با تحریکات بیش از حدی که در NICU وجود دارد مقابله می کند. هدف این مطالعه این بود که تاثیرات فیزیولوژیک و رفتاری نوای صدای مادر در نوزادان پره ترم را کشف کند.

کمک گرفتن از طریق مطالعه روی حیوانات: پژوهش کنندگان روی مطالعات حیوانات، جنبه هایی از رفتارهای مادران را مشاهده کردند که تکامل را توسعه داد و تاثیرات مضر جداسازی مادران را کاهش داد. مطالعات روی زاد و ولد موش صحرایی جنبه هایی از رفتارهای مادران را مطرح کرد که تحریک پذیری را تعدیل می کرد. هنگامی که تاثیرات اجتماعی هماهنگ ثابت نشدند یا محدودیت طولانی از مادر اتفاق افتاده این تولدها اختلالتی مثل کاهش سطح فعالیتهای خودکار و عدم تعادل بیوشیمیایی را نشان دادند در پستانداران غیرانسانی، تاثیرات جدایی مادر و نوزاد، اثر قوی روی افزایش فعالیتهای خودکار و عدم تعادل بیوشیمیایی را نشان دادند در پستانداران غیر انسانی، تاثیرات جدایی مادر و نوزاد، اثر قوی روی افزایش فعالیت هیپوتالاموس، تالاموس و آدرنال داشته و منجر به تغییرات عصبی و رفتاری میشود. در مطالعات همزمان روی میمونها و موشهای صحرایی هنگامی که از مادرانشان محروم می شدند پاسخ های ایمنی به عملکرد منظم هیپوتالاموس به خوبی کاهش پیدا کرد. مثل دمای بدن، خواب و بسیاری از فرآیندهای خودکاری که تحت تاثیر قرار می گرفتند. محققان همچنین ثابت کردند که در میان پستانداران وجود دیداری و شنیداری مادران هم از طریق صدای ضبط شده و هم از طریق نوار ویدئویی می تواند پاسخ های بیولوژیک یا رفتارهای مضر را اصلاح کند هنگامی که مادر نوزاد در دسترس نباشد پیشنهاد می شود که تهیه صدای مادر روی نوار ممکن است رفتارهای منظم را در نوزادان نارس بستری در NICU حمایت کند.

اکرمن در 30 مطالعه نوزادان 29 تا 30 هفته حاملگی از سه پروتکل مختلف (سکوت، صحبت کردن به تنهایی و صحبت کردن با لمس) استفاده کرد و دریافت که صدا یک عامل موثر برای افزایش هوشیاری در نوزادان حتی در سنین کم پس از بارداری بود. به علاوه تحریک لمسی عاملی برای کاهش      و افزایش علایم دیسترس می باشد. در دیگر تحقیقات که شامل تحریکات صوتی انسان و تحریکات مولتی مودال (ترکیبی از لمس، صوت و تحریک رستپبولار) بود در همه 31 یافته صدای مادر را ارائه داد. افزایش میزان خواب و پائین ترین رنج ریت قلبی را نتیجه گرفت. این نوزادان کمی بزرگتر از نوزادان تحقیق اکرمن بودند و آنها چندین نوع از تحریکات اضافی دیگر را دریافت نمودند که فرض ممکن اختلاف در بیداری بود. اما در این تحقیقات همه از صدا همراه با فرمهای دیگر از تحریکات استفاده می کردند هیچ کدام از آنها تنها به صورت انحصاری از صدای مادر به عنوان تحریک جهت تعیین تاثیر آن استفاده نکردند و همه این مطالعات بیشتر از 20 سال قبل تنظیم شده اند. ارائه نوار ضبط شده صدای مادر منجر به افزایش تون عضلانی و افزایش وزن شد است ریت قلبی نوزادان گریان در پاسخ به صدای مادرشان کاهش می یافت اگر چه چگونگی اندازه گیری آن روشن نیست چون این مطالعات در گذشته تنظیم شده بودند نوزادان تکنولوژی محدودی را نسبت به نوزادان پره ترم مراقبت شده در NICU مجهز و مدرن داشته اند. از این رو نتیجه مطالعه ممکن است برای جمعیت درستی از  نوزادان پره مچور قابل اجرا نباشد. پاسخ های رفتاری فوری نوزادان به صدای مادر ناشناخته میباشد برای این مطالعه متغییرها شامل ریت قلبی، ریت تنفسی، اکسیژن اشباعی میزان هوشیاری نوزاد، فعالیت و رفتارهای قابل مشاهده که این متغییرها برای تعیین میزان رفتارهای نوزادی به تحریکات در چندین تحقیق استفاده شدند.

هدف مطالعه: کشف اثرات فوری نوای صدای مادر روی فیزیولوژیک دریت قلبی، ریت تنفسی و اشباع اکسیژن و رفتاری و فعالیت، توجه، بیماری، حرکت، حالت صورت) نوزادان پره مچور بستری شده و آزمایش تاثیرات نوار صدای مادر در کل زمان با توجه به اینکه نوارهای ضبط شده استفاده شده در NICU مختلف است با ایمن بودن آشکار این تمرین تعیین اینکه نوار صدای مادری منجر به ایجاد دیسترس در نوزادان پره مچور نمی شود یک هدف بود. همچنین تعیین اینکه نوزادان پره مچور یک پاسخ هوشیارانه به نوار صدای مادرشان نشان دهند مفید بود کاهش حرکات بدن کاهش مختصر در ربت قلبی و کاهش ریت تنفسی اغلب هوشیاری به تحریکات را نمایش می دهد. تغییرات ریت قلبی معمولی ترین شاخص مطالعات فعالیت مجدد اتونومیک محسوب میشود و الگوهای افزایش و کاهش سرعت ریت قلبی از میزان اساسی و پایه گزارش شده است. در یک کار کلاسیک گراهام وکلیفتون پیشنهاد نمودند که کاهش سرعت ریت قلبی در نوزادان ترم ترکیبی از بیداری یا توجه است کاهش قابل توجه در ریت قلبی و تنفسی در پاسخ به صداهای کلامی در میان نوزادان 24 ساعت نمایش داده میشود. تحقیقات برروی نوزادان تازه متولد شده تا 3 روزه و جنین های 26 هفته حاملگی نشان داد که ریت قلبی در پاسخ به نوار ضبط شده صدای مادر پیوسته در حال کاهش می باشد.. در این مطالعه فرض بر این بود که نوزادان هنگامی که صدای مادرشان را می شنوند استرس کمتری را نشان خواهند داد تغییرات فیزیولوژیکی علامتی از یک پاسخ درست خواهد بود. مهیا نمودن ترکیبی نمایش نوار صدای مادری انتظار می رود که افزایش توجه به صدا را در زمان طولانی تر و دوره های طولانی تر از زیرکی و هوشیاری را در نوزادان منجر شود.

طرح ها و روش ها:

کاربرد نیمه آزمایشی، اندازه گیری های مکرر، مطالعه در 2 سطح پرستاری در نواحی Seattlearea

هر دوی واحدها برای یک پرستاری میانه و متوسط شرایط برابری داشتند چون نوزادان بدحال و ناپایدار به سطح مراقبت و سلامت منتقل می شدند. نوزادان در این واحدها هر 3 ساعت تحت مراقبت های پرستاری بودند. اتاق نگهداری نوزادان، فعالیت مناسب میزان صدا و نور فلورسانت کافی در طول روز در جریان مطالعه بررسی می شد فعالیت معمول در اتاق نگهداری نوزادان در تمام مدت دوره ها جمع آوری اطلاعات ادامه داشت.

عوامل مداخله گر:

نمونه های اتفاقی از 14 نوزاد پره مچور stable برای این مطالعه بعنوان گروه راهنما در نظر گرفته شدند. نوزادان پره ترم بین 2 تا 5 روز پس از تولد بودند هنگامی که مطالعه آغاز شد خط مشی خاصی برای استفاده از نوار ضبط شده با نوزادان پره ترم در دست نبود. استقرار مدت ارائه مناسب خاصی وجود نداشت محققان یک زمزمه خوانی مختصر را به کار گرفتند. نوار را برای تعدادی از نمونه ها برای کمک به تعیین اینکه چقدر ارائه صدای مادر برای یک پاسخ   غیر مجاز نیاز است مهیا و ارائه داردند معیارهای لازم و مسئول این مطالعه: سن حاملگی بین 28 تا 34 هفته، نگهداری در انکیباتور، عدم نیاز به ونتیلاسیون سن کمتر از 1 هفته در زمان نزدیک به مطالعه سن مادر حداقل 18 سال و رضایت والدین عوامل احتمالی تاثیر روی رفتار و ریت قلبی. نوزادان، نقایص مادرزادی و نورولوژیکی شناخته شده، قرار گرفتن در معرض داروهایی چون دوپامین و شل کننده های عضلانی. تاریخچه مصرف دارو، در مادر یا سونو جمجمه ای به نفع هموراژی داخل بطنی بیشتر از درجه 2 بودند که از مطالعه خارج شدند. 8 نوزاد پسر (57%) و 6 نوزاد دختر (43%) در مطالعه وجود داشتند نوزادان از 31 تا 34 هفته حاملگی با سن حاملگی متوسط 33 هفته (sp-1) و وزن تولد 1658 تا 2885 گرم (وزن متوس 2059) SD-31/9 بودند. با در نظر گرفتن 13 سال آموزش در آموزشگاه (SD-2) پدران نوزادان 9 تا 13 سال سابقه آموزش در آموزشگاه و به طور متوسط 11 سال سن داشتند (SD-3) وضعیت کلینیکی نمونه ها برای نوزادان متولد شده پره مچور نداشتن علائم دیسترس تنفسی بود. همه نوزادان فقط تحت O2 تراپی بودند که از زمان جمع آوری اطلاعات O2 تراپی قطع شده بود. همه نمونه ها از ابتدا تحت درمان  داخل وریدی بودند که در طول زمانی که به صورت مقدماتی و پیشرفته تغذیه می شوند ادامه داشت. همه نوزادان در طول مطالعه در انکیباتور نگهداری می شدند 12 نوزاد از 14 نوزاد برای هیپوبیلی وریدی فتوتراپی دریافت کردند اما فقط 4 تا از آنها در شروع جمع آوری اطلاعات معالجه شدند 5 تا از نوزادان برای آپنه پره مچوریتی کافئین دریافت نمودند.

مداخله: مادر نوزادان برای ادامه تحریکات صوتی جهت تثبیت تحمل نوزادان در رحم و تسهیل برقراری ارتباط مادر و نوزاد انتخاب شدند. همه مادران برای خواندن یک داستان کودکانه برای نوزادشان که یک نوار ضبط شده به مدت 3 دقیقه بود دعوت شدند. کتاب بچه ها به عنوان وسیله مداخله و برای کمک به درک مادران در سلامت استفاده شد. چون آنها همین قدر ساده داخل ضبط کننده ها صحبت می کنند. نوارهای صدای مادران برای اصلاح قبل از استفاده آزمایش می شدند. یک نوار ضبط شده قرار گرفته در بیرون از انکیباتور پیام ضبط شده مادر پخش می کرد. یک قطعه تثبیت شده در گوش که برای تست سنجش شنوایی نوزادان استفاده میشد برای رساندن صدای ضبط شده مادر روی نوار به کار گرفته شد. گوش های تک صدا کالیبره شده در یک سریال در یک میزان فشار صدای برگشتی معادل با حد آستانه مبنی بر استانداردهای موسسه بین المللی آمریکا تعبیه شد. یک متخصص گویایی – شنوایی صدایی معادل 65 دسی بل را اندازه گرفت این میزان برای نوزادان سالم تعیین شده است و تعیین میزان صدایی که می تواند برای شنوایی نوزادان ایجاد خطر کند بسیار سخت است. میزان صدای بین 55 تا 75 دسی بل روی مقیاس اندازه گیری A می تواند اندازه گیری شود. تعدادی از مطالعاتی که استفاده کردند از صدای ضبط شده برای نوزادان گزارش دادند پروتکل هایی را که میزان فشار صدایی مابین 69 تا 80 دسی بل را ایجاد میکنند.

متغییرها و اطلاعات فیزیولوژیک این اندازه گیری: ریت قلبی – ریت تنفس و اکسیژن اشباعی به طور مداوم توسط مانیتور بزرگ مرکزی و کامپیوتر شخصی مانیتورینگ ثبت میشوند و در دیسکهای کامپیوتر ذخیره می شوند. مانیتور مرکزی به طور اتوماتیک خودش را برای زمانی در حدود 2 بیت در دقیقه قبل از دوره جمع آوری اطلاعات کالیبر میکند. اگر چه اطلاعات فیزیولوژیکی به طور مداوم اندازه گیری می شوند، کامپیوتر اطلاعات را هر 10 ثانیه برای انطباق با وقفه برای کدگذاری اطلاعات رفتاری ثبت میکند.

10 ثانیه تغییر ریت قلبی – ریت تنفسی و اکسیژن اشباعی با در نظر گرفتن بیشتر از 10 ثانیه توقف نمایش داده میشوند.

این سرعت (تکرار) برای نگهداری مناسب حجم بزرگی از اطلاعات تولید شده و برای اجتناب از حادثه متغییرهای ناپایدار در اطلاعات انتخاب شده است. اطلاعات فیزیولوژیک به صورت لحظه ای و همزمان با تصاویر ضبط شده برای آنالیز یادداشت می شوند.

ضبط ویدئویی:

ضبط کننده های ویدئویی از نوزادان با یک دوربین کوچک ساخت توشیبا، مانیتور تلویزیون و نوارهای ویدیوئی ضبط کننده ساخته شده است دوربین در یک گوشه از انکیباتور نصب و در همان جا در طول روزهای دوره جمع آوری اطلاعات باقی ماند و در انتهای هر روز مطالعه برداشته شد. برنامه نوراهای ویدئویی رمز گذاری شده را منتقل 2 کامپیوتر رمزدار می کنند. همه رفتارهای مشاهده شده حتی آنهایی که به صورت نادر اتفاق افتادند رمزگذاری شدند. یک رفتار خاص و منحصر به فرد در نظر گرفته می شود و مورد اهمیت و توجه قرار می گرفت مانند یک حادثه در 10 ثانیه وقفه رمز گذاری شد. 6 دسته بزرگ از رفتارهای مشاهده شد. شامل (فعالیت – وضعیت و حالت) رفتارهای استرس – رفتارهای شماست پایداری و توجه بودند. برای رمز و کدگذاری رفتارهایی مطابق با مراقبتها و پرستاری های فردی و برنامه ریزی شده مشخص شده است که اخیراً در بسیاری از NICUها برای مراقبت براساس رفتارها و نیازهای نوزادان به کار گرفته میشود.

رفتارهای مشخص شده شامل شاخص های ثبات و تعادل مانند: حرکات آرام، صورت غیرجدی و بیحالی یا پریشانی مانند: کشیدن انگشتان. همانطوری که توسط ALS41 توصیف شد و در چندین تحقیق و بررسی مورد استفاده قرار گرفت شاخص ها و نشان گرهای قابل توجه از کارسل گارونرومگنانو گرفته شده است و براساس آنها تطبیق یافته است این کدهای رفتاری در جدول 1 لیست شده اند. رفتار نوزادان بعداً به 3 دسته عمده و اصلی تقسیم شده اند که از نظر محقق شامل استرس، تعادل و توجه است. وضعیت نوزاد طبق موارد تعیین شده توسط برازلتون ونا گنت مشخص شده است. 6 دسته از موارد در حالت بیداری، خواب و گریه کردن از حال می رفتند.

میزان فعالیت بلکبرن برای نوزادان نارس برای تعیین سطح فعالیت براساس حرکات ناهنجار دستگاه مورد استفاده قرار گرفت. این مقیاس مطلق از ساعت نوار ویدئویی و دیداری نوزادان قبل از مورد به دنیا آمده توسعه می یابند و از فعالیتهای غیر چهره ای یا بدن به حرکات شدید مربوط به بالاتنه دسته بندی می شوند (به خود پیچیدن یا کوبیدن) این مقیاس از طریق مقایسه نوار های ویدئویی ضبظ شده دارای وقفه از وضعیتهای رفتاری و وضعیتی نوزادان 29 تا 34 هفته بارداری بدست می آید و این در تحقیق های آزمایشی دیگر در مورد سطوح فعالیت نوزادان نارس و زودرس به کار گرفته میشود..

این دسته فعالیتها، همراه با رفتارهای  معین و مشخص شده توسط (ALS41) تعدیل یافتند تا یک برنامه رمز گذاری کامپیوتری را بوجود آورد که برای هر یک از رفتارهای تعیین شده ارزش مقداری اختصاص دهد. زیرا آن برای تعیین کمیت و کیفیت رفتارهای مور بررسی انتخاب شده است. قابل اعتماد بودن رمز و کدگذاری رفتاری توس کدگذاری مجدد بخشی از نوارها و از طریق کدگذاری نوارهای دیداری با مشاهده کننده ثانوی که به کدهای خاصی پاسخ نمی دهد برقرار می گردد. قابلیت اعتماد دستگاه ارزیابی کننده داخلی در 10% از نوارها به طور اتفاقی انتخاب شده از هر فرد مشخص تعیین می گردد و 94% توافق و هماهنگی در آن یافت شده است. یافته های کوهن 91% بوده قابلیت اعتماد ارزیابی کننده داخلی با مشاهده کننده ثانوی در 91% و سطح 81% تعیین شد.

با موافقت و تصویب نمونه هایی از انسان ها، پرستاران اطفال و نوزادان و پرستاران مادران پس از وضع حمل به زنانی که نوزادان آنها در تحقیق به معیار و حد خاص رسیده اند هشدار می دهند. اگر مادر تمایلی برای مشارکت نشان دهد، محقق توصیف کاملی از تحقیق برای او فراهم می آورد و رضایت نامه کتبی از او گرفته میشود. مادر هر نوزاد داستان یکسانی را با صدای خود می خواند و در نوار ضبط میشود. محقق اصلی جمع آوری داده ها و اطلاعات را انجام می دهد و 48 ساعت پس از تولد و آغاز زندگی نوزاد این کار را انجام می دهد. (تا کودک را با محیط  خارج از رحم سازگار سازند). و پس از هفت روز رفتار کودک نارس را ارزیابی می کنند یعنی قبل از اینکه تغییرات خاصی در نوزاد صورت گیرد برای تعیین میزان پخش کردن صدای مورد نیاز برای تولید پاسخ و واکنش به صدای ضبط شده به اطلاعاتی در طول یک دوره 3 روزه جمع آوری شد و شامل چهار نوار ضبط شده از صدای مادرها در هر روز می شود. مجموعاً 12 جلسه برای هر نوزاد. هر 9 دقیقه از جمع آوری اطلاعات شامل 3 دقیقه از اندازه گیری های نهایی می شد که در پی ضبط کردن 3 دقیقه ای صدای مادر و اندازه گیری پس از ضبط کردن 3 دقیقه ای صورت می گرفت جمع آوری اطلاعات در هر مرحله تقریباً 30 دقیقه قبل از مراقبتهای پرستاری برنامه ریزی شده آغاز می گردد. این چهارچوب زمانی برای اجتناب و جلوگیری از مختل کردن استراحت نوزاد به حداقل رساندن زحمت پرستاران، همچنین به دست آوردن زمان هایی که نوزاد بیدار است انتخاب شده است تنها محققی که با نوزاد تماس دارد لوله و میله بازرسی گوش را در گوش نوزاد قرار می دهد و آنرا هم ردیف با دوربین قرار می دهد. کابل ها از مانیتور و نمایشگر وابسته به ریه و قلب به نمایشگر تحقیق و بررسی وصل می شود تا اطلاعات جمع آوری شود . این کامپیوتر برنامه ریزی شده است تا اطلاعات فیزیولوژیکی را جمع آوری کند و هماهنگی زمان با دستگاه تصویر برداری نیز دارد بعد از اینکه مقیاس ها و اندازه های نهایی به دست آمدند، ضبط کننده نوار روشن می شود و پس از 3 دقیقه روشن بودن متوقف میشود. مشاهدات تا 3 دقیقه پس از پخش شدن صدای مادر ادامه می یابد پس از این هیچ ضبط و ثبت شدنی صورت نمی گیرد تا زمان مراقبت بعدی اگر چه فواصل و زمان های جلسات بسته به نیازهای مراقبتی کودکان کمی تفاوت دارد، زمان متوسط و میانگین بین جلسات 3 ساعت است. جلسات جمع آوری اطلاعات برای 4 مرتبه و نوبت متوالی در هر روز به مدت 3 روز صورت می گیرد.

بررسی اطلاعات و داده ها:

مقادیر از دست رفته در اطلاعات فیزیولوژیکی که به خاطر حرکت کودک بوجود می آید و در کمتر از 2% از مواقع صورت می گیرد با میانگین گیری مقادی قبلی و بعدی جایگزین می گردد. داده ها و اطلاعات چند هفته پس از جمع آوری توسط محقق رمزگذاری میشود بنابراین شانس کمتری وجود دارد که این روندها از طریق شناسایی و تشخیص نوزادان در نوارهای ویدئویی معرفی گردند. داده های رفتاری کدگذاری شده به فایل های ASCLL منتقل میشود و با فایل های فیزیولوژیکی مورد بررسی ترکیب می شود برای تعیین تفاوتهای بین پاسخ های رفتاری نوزاد، مقایس ها و اندازه گیری های نهایی در فواصل 3 دقیقه ای به طور پیوسته و مداوم، نیز نوار صدای مادر، پس از وضع حمل از اطلاعات و داده ها به طور پیوسته استخراج میشود برای بررسی پاسخ های فردی نوزادان دوره های 10 ثانیه ای در 12 جلسه کنار هم قرار می گیرند بنابراین الگوهای پاسخ های نوزاد می توانند به صورت دیداری مورد بررسی قرار گیرد. منحنی های فردی برای هر نوزاد با استفاده از الگوریتم و محاسبه عددی 39 لوئیس شکل گرفتند تا با یکی از مدل های قوی به غیر پارامتری، غیرخطی تطبیق و هماهنگی یابند.

معیارهای تکراری بررسی چندگانه تفاوتها و مغایرتها برای ارزیابی مقدارهای متوسط و میانگین برای هر نوزاد در طول 12 جلسه ارزیابی و اندازه گیری می شوند. اندازه های متفاوتی برای نمونه های مورد بررسی از مقیاس های متوسط و میانگین فردی بدست می آید از آنجایی که هیچ تفاوت قابل ملاحظه ای در هر دو بررسی یافت نشده 12 جلسه و مرحله جمع آوری اطلاعات برای هر نوزاد میانگین گرفته شد و ترکیب شد تا اثرات صدای مادر را روی نوزادان به صورت گروهی بررسی گردد و نمونه های وابسته تی تست برای آزمایش کردن تفاوتهای بین حدنهایی برای ضبط کردن و پس از ضبط کردن مورد استفاده قرار گرفت توسط سطح مهم و قابل ملاحظه 10/05 این کار صورت گرفت. این تحقیق مشخص شد که قدرت 8/0 برای تشخیص تاثیر اندازه 51/0 اختلاف استاندارد مورد استفاده قرار گرفت بعلاوه میانگین 30 ثانیه اول شروع نوار با 30 ثانیه آخر موارد نمونه مقایسه می شد و با استفاده از آزمایش های تی تست، وجود پاسخ جهت دار مشخص شد.

پاسخ های فیزیولوژیکی: متغییرهای فیزیولوژیکی برای تغییر سریع در آغاز ضبط کردن صدا برای تعیین وجود یک پاسخ جهت دار مورد آزمایش قرار می گیرند اگر چه ضربان قلب و میزان تنفس در 57% از نوزادان کاهش یافت، تفاوت بین بخشهای نوار نداریم. مثال: سن بارداری مناسب و اطلاعات کمی در مورد واکنش نوزاد و آستانه تحمل آنها داریم هر دو این مسائل با مطالعات بیشتر آشکار خواهد شد. کم کردن داده ها با کاهش یافتن اطلاعات می انجامد بنابراین تحلیل هایی که زمان بیشتری در آنها اختصاص داده میشود مناسب تر است علی رغم این محدودیت ها، این مطالعه نشان می دهد گوش کردن به صدای مادر برای نوزادان نارس اضطراب آور نیست و هوشیاری آنها را نیز افزایش می دهند. رویاروئی مداوم با صدای مادر در حین بستری می تواند به بهبود مشکلات رشدی نوزادان نارس کمک نماید زیرا بستری در بیمارستان موجب کاهش تماس این نوزادان با مادر خود می شود نشانه های آشکاری در این تحقیق وجود دارد که راهنمایی های بسیاری را در مورد رشد طبیعی نوزادان نارس بیان می کند. زمانی که صدای مادر را از ابعاد بیشتری مورد بررسی قرار می دهیم و تعدادی از واکنش ها نیز مشخص میشود می توانیم به موارد بیشتری در مورد مراقبت و حمایت از نوزادان نارس پی ببریم.